Sayfalarına bile dokunulmayan ağlayan bir kitap gibiyim.
Umutla açıp, bir kenarda unutulup küflenmiş bir elma yada,
Yada sözleri unutulmuş, bir daha hiç bir sazın teline değmemiş bir şarkı gibiyim.
Ben sensiz hep eksik, hep anlamsız bir haldeyim.
Ökçesi kanayan adımlarla gelirken bana zaman,
Sesin yoksa, yüzün görünmüyorsa yaşamadan geçip gidiyorum.
Gecenin teni dokunurken yastığıma, farkına bile varmadan ağlıyorum.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
