Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
KENDİNİ ANLATABİLMEK ...EVRENSEL BİR LUGATLA VE TÜM KISIR SÖZCÜKLERİN OLAĞANÜSTÜ ÇABASIYLA... ANLATABİLMEK İNSANOĞLUNA; BİR BOYUN BORCU GİBİ, BİR GÖREV EDASIYLA.. KENDİNİ YAŞAYABİLMEK BÜTÜN DOĞALLIĞIYLA; MİADINI DOLDURMUŞ TABULARA BAŞKALDIRAN BİR ASİ EDASIYLA.. KENDİNİ YAŞAMAK, KENDİN GİBİ YAŞAMAK.. VE BUNU ANLATABİLMEK... O KADAR ZOR Kİ !...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta