Bir hüzün tuttu beni İstanbul.
Oturdum kız kulesinin karşısında,
Düşündüm yarimi kollarımın arasında,
O zaman anladım kız kulesi seni,
Hapsedilmiş bir sevginin ölüme benzerliğini,
Ve daha çok hüzünlendim İstanbul.
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta