Seni Bir Şehir Gibi Sevdim

Seni bir şehir gibi sevdim
haritası avuçlarımda eskidi.
Sokaklarında yürüdüm geceler boyu,
bir fabrikanın bacası gibi tüttü içim,
adını söyledim rüzgâra,
rüzgâr çoğalttı.
Ayrıldık.
Bu, iki insanın değil
iki çağın omuz omuza yürürken
bir an duraksamasıydı.
Sen gittin
ve dünya bir an
eksik döndü sanki.
Ama bak,
limanlarda gemiler hâlâ kalkıyor,
tarlalarda buğday baş veriyor,
bir çocuk annesine sarılıp
geleceğe inanıyor.
Ben seni
yalnız kirpiklerinden, sesinden değil
yarının ekmeğinden,
barışın mavi gömleğinden,
insanın insana
utanmadan bakacağı günlerden sevdim.
Şimdi ayrı düşmüş olabiliriz
iki yıldız gibi
aynı gökyüzünde.
Ama gökyüzü geniştir sevgilim,
ve aşk
en çok uzaklıkta
büyür.
Bir gün
ellerimiz yeniden buluştuğunda
yalnız biz değil,
dünya da
biraz daha güzel olacak.
Buna inanıyorum.
Çünkü seni sevmek,
insanı sevmekti
ve insan
yenilmez.
Burhan GÜLER