Sen benim gören gözlerim,
karanlıkla örülmüş gecemde
umutsuzluğun içinden sızan
yüzümü güneşe döndüren hüznümsün.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




"Çok şeysin" sen
Der gibi,
"Hayatımın anlamlı yanı"
Kalbimin iksiri
Gözlerimin feri
Sevginin ta kendisi...
Böyle birinin olması ne büyük şans,
Dilerim hiç eksilmez,
Tebrikler Gülay Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta