Yıllar geçtikçe sana olan aşkımız artar
Fikir şaha kalktıkça gaflet zarını yırtar
Yalın aklın kantarı her şeyi yanlış tartar
Sevdiğim san gıpta etmedi mi melekler
Hasretle yanan gönlüm, ümitle seni bekler
Seni anınca sızlar burnumuzun direği
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta