Yıllardır yaşamımın içinde seni arıyorum
Dünlerimde yoktun yarınları ise bilemiyorum
Acılar ve hüzün giysim olmuş çıkarıp atmıyorum
Ben umuda attığım her adımda seni arıyorum
Bir anafora yakalanmış gibi savrulup duruyorum.
Yıllardır gülmedi gözlerim, aktı hep gözyaşım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hayal balonlarının içi kimi zaman görülmemiş rüyaların kahramanları ile doldurulur. Ama önemli olan yürekte hissetmek. Bu da gerçeğin ta kendisidir.
Güzel çalışmanızı kutluyorum sayın Canan Onuş....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta