Mutluluk ağacı yapraklarını dökmüştü erkenden
Öyle apansız oldu ki gidişin
Vedalaşamadık bile sen giderken
Ne otuz yedi yaşında aramızdan gidişine
Ne de özleminin bir dağ oluşuna
Alışmak ne zordu bir bilsen
Nisan yağmurları yine apansız yağdı
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Yüreğinde merhamet ve şefkat ,dilinde 'yavrum/kuzum' sesini ezgileyen bitimsiz güzellikleri olan anneye özlemin yakıcı ateşiyle sevgi güzelliklerini duygulayan duyarlı yüreğinizin esini güzel şiirinizi kutlarım.Mutluluk dileğiyle esen kalınız.Erdoğan Vural
başınız sağolsun.. tebrikler.. annelere ne yapılsa azdır..saygılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta