Kuru topraklar üstüne doğuyor hasretin kızıl gözleri,
sana uzanmayan yollarda imtihan ediliyor adımlarım,
sonra deniz oluyorum uçsuz bucaksız rüyalarda,
dalgalarım ovuşturuyor yüreğinin kıyısını,
kirpiklerinden seyre çıkan bir şilep taşıyor bütün hüzün makamlarını,
okula hasret köyler gibi bekliyorum sesini,
oysa bu özlem başka,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta