Şen kahkahaların sahil boylarını okşadığı bir deniz kentiydi bulunduğum yer
El ele her kötülükten uzak bir yerde dolaşırdık
Neşemize diyecek yoktu aramıza başkaları girene dek
Gülmesini unuttuğumuz şu ana kadar mutluluğumuz pek çoktu
Üzülmek yıkılmak boştu haliyle ayrıldıktan sonra
Lakin geride kalan günleri anmakta bir o kadar hoştu…
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta