asil bir senfoni uçuyordu
çatıların arasından
kıştı çatılar beyazdı
sabahın erken saatleriydi
şehir henüz nefesini açmamıştı
soğuk, küçük bir kıza
oturduğu yerde acımasızca sarılmıştı
titremesi rol değildi, bakışları zehir
senfoni küçük kıza gülümsedi
kız kendini öptü
şehir katlanıp küçücük oldu
soğuk yine soğuktu
Kayıt Tarihi : 29.11.2025 11:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!