Aylardan sen, günlerden senertesi
İçimde bir hüzün, dışarda yalancı bahar
Ağaçlarım yaprak döker, kuş konmaz dallarıma
Hepten zifiri aydınlıklarım
Ve hepten soğuk sen sandığım güneş
Dinmez ahmak ıslatan yağmurlarım
Ben hepten yitik, hepten bitik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta