Efkarlanmayı da beceremiyorum pek
Üç beş sigaradan sonra sızıp kalıyorum
Dalıp gidemiyorum elimde fotoğraflarla karanlığa
Hayaller kuramıyorum mesela içi umut dolu
Bahçede oynayan sarı saçlı çocuklar resmedemiyorum
Buğulu camlara kalpler falan çizemiyorum hiç
Astigmatım var diye ışıkları yakıyorum
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta