Sene şeir dedim Şiiri - Sevinc Arzulu

Sənə şeir dedim ayrılıqdan mən,
Xəyala dalıban susub oturdun.
Sənə şeir dedim ayrılıqdan mən,
Dərindən “ah” çəkdin,köksün ötürdün.

Ahın duman olub göyə yüksəldi,
Yer üzü bir anda silkələndi,bax.
Dərədən-təpədən.dağdan səs geldi,
Söyüdün saçları kilkələndi,bax.

Sənə şeir dedim ayrılıqdan mən,
Içim parçalandı,gözlərim doldu.
Sənə şeir dedim ayrılıqdan mən,
Kövrəlib titrəyən sözlərim soldu.

Gör necə hıçqırdı kədərli sözlər,
Hərə bir tərəfə üzünü tutdu.
Darıxma,bu şerin sonunu gözlə,
Deyən deyəcəyim bəndi unutdum.

Sənə şeir dedim ayrılıqdan mən,
Qəlbimə dammışdı.ayrılacağıq.
Daha görüş yeri olmaz göy çəmən,
Çətin ki həsrətdən sıyrılacayıq.