Senden hiç vazgeçmedim.
Ben..!
Kırlarda açan çiçeklerden,
Bahçelerde kokan güllerden,
Gönlümde esen yellerden vazgeçtim.
Ama senden hiç vazgeçmedim ki.
Uykular tuta gecelerden vazgeçtim.
Gözlerimde tüten hayallerden,
Sevdamın yelinden,
Aşkın izinden,
Hayatın içinden vazgeçtim.
Ama senden asla vazgeçmedim ki.
Sevda yolunda kaybolduğum günü hatırladım şimdi.
Ve seni ararken..1
Kalbinin sesine geldiğim zamanı.
Hiç umursamadığım hayatı,
Hiç hatırlamadığım anı,
Ve hiç..!
Vazgeçmediğim,
Saçlarından bir tel koparmanın heyecanı,
Ben senden hiç vazgeçmedim ki.
Vazgeçtiğim zaman yaşamaktan vazgeçtim.
Canımdan..!
Sensiz geçen hayattan,
Hatta..!
Ve hatta,
Hiç yaşamadığım Dünya’dan vazgeçtim.
Ama senden asla vazgeçmedim ki.
Sen olduğun yerde ölümden vazgeçtim
Karanlık gecelerden,
Pencerenin yamacına dikildiğim kaldırımdan,
Aramaktan,
Adım adım yaklaşan adını sormaktan vazgeçtim.
Ben senden hiç vazgeçmedim ki.
Birden aklıma geldi kalbimdeki şarkılar.
Sevda dolu duygular.
İlhamlar,
Hayat veren şiirler dolusu sayfalar.
Aşklar,
Ve diyarlar için yazılan ağıtlar,
Ben hiç vazgeçmedim.
Tükenen..!
Sönen..!
E sürünen sevdalar.
Ben vazgeçmedim.
Ben aşktan,
Kandan,
Candan,
Yani hayattan,
Yani yaşamaktan vazgeçtim.
Ama senden asla hiç vazgeçmedim ki.
28 11 2002
İhsan TAŞDELEN
Kayıt Tarihi : 16.8.2009 15:39:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!