9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ufuk tekrar kararıyor, ıssız geçen şu vakitlerde,
Bağrıma katı bir elem iniyor, keyifsizim duramam,
Adeta cemalini, dilsiz gölgelerde seçiyorum,
Fısıltın daima zihnimde yankılanıyor, ayrı kalamam.
*
Taş kesilen sevdamı koparıp, nehirlere bırak,
Serin akıntılara dağılsın, enginleşsin,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta