Şu akşam saatinde hüzün çöktü gönlüme
Efkar bulutları öbek öbek küme küme
Daldım hayallerimin rengârenk denizine
Senden uzakta tek başıma hayaller ile!
Sade aşkımızın bitmez ateşi içinde
Gurbet akşamlarının dinmeyen hüznü ile
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta