Son çaremide bir umutsuzluk rüzgarı alıp götürmüş benden
Ne gördümki dünden yada ne isteyebilirim bu günden
Yarınlar bile seni saklarken
Geceler boyu Asuman'da bin hayal yıkılırken
Öylesine değil ölesiye bir hasret bedenimi sararken
Son çaremide bir umutsuzluk rüzgarı alıp götürmüş benden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta