Benim olan ve benden kalan ne varsa bu aşkta
Gönül heybeme koydum gidiyorum.
Biraz suskunluk doldurdum ceplerime
Biraz da maverasını bu sevdanın
Dicle’nin kıyısında boğdum gözlerini
Suya değdi de çoğaldı içimde
Durgun nehir çoştu da çoştu
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta