Benim olan ve benden kalan ne varsa bu aşkta
Gönül heybeme koydum gidiyorum.
Biraz suskunluk doldurdum ceplerime
Biraz da maverasını bu sevdanın
Dicle’nin kıyısında boğdum gözlerini
Suya değdi de çoğaldı içimde
Durgun nehir çoştu da çoştu
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta