Atların kalbi tetikte, sabahın rengi soluk,
Taşlarda yankılanan ağır bir kaderdir bu.
Annemin eteklerinde asılı kalmış çocukluğum,
Çığlığımı yutkunarak sakladığım kuytular
Zira bu yol, önce çocukların uykusunu vurur,
Önce onların masalını korkuturdu.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta