Emin olmadan sevdiğinin gönül katındaki aslandan,
Heveslenip kendini ya sultan ya şah sanmayasın,
Dil kurşun olurda indirir seni bir anda tahttan,
Meğer bir hiçmişim diye, hüsran olup yanmayasın.
Güz gelmeden bilinmez civciv mi yoksa ferik?
Her yola çıktığına çok da güvenip bağlanmayasın,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta