Bugün ben de aynaya bakmadım,
Çünkü sende kaldı en güzel yanlarım.
Bir çay bardağının buğusunda kaybolmuş yüzüm,
Senin yokluğuna alışamadı hâlâ.
Kirpiklerimden sızıyor unuttuklarım,
Her damlası seninle lekeli.
Yüzümdeki çizgiler bile
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Ne güzel, ne ufuk açıcı bir yorum... Birkaç yıl sonra dönüp şiire tekrar bakma fikrini çok sevdim, aklımın bir köşesine yazdım. :) Ama şimdilik bu sade tavrın sizde bu kadar güzel bir etki bırakmasına ayrıca sevindim. Vakit ayırdığınız ve bu kıymetli değerlendirmeniz için çok sağ olun.
Bu şiirinizi bir kaç sene sonra revize edip çok çok güçlü modern bir şiire dönüştürebilirsiniz.
Ama bazen bu sadelik, o yoğun imgeli şiirlerden daha çok etki bırakır.
Tavrınızı, tarzını sevdim. Kaleminiz daim olsun.
Ne güzel, ne ufuk açıcı bir yorum... Birkaç yıl sonra dönüp şiire tekrar bakma fikrini çok sevdim, aklımın bir köşesine yazdım. :) Ama şimdilik bu sade tavrın sizde bu kadar güzel bir etki bırakmasına ayrıca sevindim. Vakit ayırdığınız ve bu kıymetli değerlendirmeniz için çok sağ olun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta