Kitaplar tarif ederken insanı,
Diyorlar ki: “düşünebilen tek canlı.”
“İki ayağı üzerinde yürüyen,
Sevmeyi, gülmeyi, ağlamayı bilen,
Kıllı bir hayvan, memeliler türünden.”
Aklıma sen geliverdin birden bire.
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Doğru bir yerlerde hak eden birileri vardır.
Ama bence bizden bize layık olmayanlar dökülmemelidir..
Kelimelerle sözlerle keskin ve vurucu olma.
Fikirlerle özlerle keskin ve vurucu ol..
Bu daha iyi bir yol olur..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta