Daha gönlümdeki güllerin bile açmadan
Bir dem baharı yaşamadan gittin
Sana ne hesap sorarım nede kin tutarım
Yalnızca içimdeki buruk acıyla yanarım
Çok giden oldu bu deli gönülden
Aşkı yaşayıp değerini bilen
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta