Gün solgun yüzüyle gözüktü, tan yerinde.
Beliren bir o muydu sanmam, penceremde.
Bulutsu mavilikler coşku vermez ki yüreğime.
Çevrile çevrile mor grilikler hâkim oldu her yere.
Uzak dağ başları gibiyim, yorgun gülüşlerim var.
Sürgün yemişim, olduğum yer tamda bir zindan.
Nehirler bana akmıyor, bana esiyor fırtınalar.
Saçıp savuruyor el aman, keşke dediklerim.
Aklım almıyor, nasıl kaldım böylesi bir yolda.
Dirilmiyor çocukluğum çok zaman geçti üzerinden.
Kalk gidelim dediklerim menzilini şaşırdı.
Bir ben kaldım ve elimde kalan hayalin.
Kenan Gezici 25/02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 25.2.2026 11:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!