SEN YOKTUN YANIMDA
Kurudu güllerim senin yüzünden
Hep böyle boynumu bükük gördüler
Ağlayan gözlerime “nem” dediler
Perişandım, sense yoktun yanımda
~
Yaralarım sen diye sızlıyordu
Gözlerimse sen diye ağlıyordu
Yalnızlığım “gel artık” diyordu
Perişandım, sense yoktun yanımda
~
Başımda fırtına koptu, dinmedi
Yollar karardı, gün yüzüm gülmedi
Düştüm de kalkarken kimse bilmedi
Perişandım, sense yoktun yanımda
~
Ateşten günleri tek başa geçtim
Sessiz çığlıklarla gecemi seçtim
En ağır yükleri sırtımda çektim
Perişandım, sense yoktun yanımda
~
Fırtınalar kopmuştu şu içimde
Dindirdim gökkuşağıyla yüreğimde
Gürbüz, yılana bile sarıldı darda
Perişandım, sense yoktun yanımda
H•Gürbüz.
Kayıt Tarihi : 9.04.2026 18:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!