Sen yoksun; gönül sazım düzensiz,teli kırık.
Çaldığım türkülerde,şarkılarda sen yoksun.
Bir ağaç tasavvur et,en güzel dalı kırık.
O ağaç benim işte,bu baharda sen yoksun.
Kaç mevsim geçti böyle,kaç bahar sensiz bitti?
Sonbaharda gül değil,gençliğim soldu gitti.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Aynaya bakıyorum,yabancı bir beden var.
Bu yabancılaşmaya kim bilir kaç neden var?
Viran olmuş gönlüme gelen değil,giden var.
Boş kaldı gönül evim,odalarda sen yoksun.
... yine çok güzel bir şiirdi okduğum... tebrik ederim üstadım,yüreğiniz sevgisiz ,kaleminiz şiirsiz kalmasın :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta