Sen yarsın bana Şiiri - Hamdi Oruç

Galata köprüsü

Galata köprüsünde çocuklar mavilikte gözleri...
Denizin öpücüğü takılır oltaya sevinir çocuk
Galata köprüsünde

Galata köprüsünde tarih boynu bükük
İngiliz girme bu şehre...

Galata köprüsü rüyamda balık avlıyorum
Avlıyor balık gibi beni rüyamda bir cepçi...

Galata köprüsü aklımda ve bir kız
Ekmek arası ekmek elinde
Avlanmasa bari...

Galata köprüsü bir yaprak
Şiirler yazdım ve gezdim yaşlı ayaklarla...

Galata köprüsü salkım söğüt ağacı dalları denizin maviliğinde
Gölgemi kaybetme ne olur ey galata köprüsü
Gölgeden başka bir şey değildim ben şu İstanbulda…

Galata köprüsüne açıl susam açıl dedim
Masalda ki o dev bendim
Girdim İstanbulun mavi sarayına o gün...

Masalda yaşadım ben İstanbulda
Bir varmış bir yokmuş
Bin yıl sonraki günleri yaşadım Galata köprüsünde daldım hayale
Bir varmış bir yokmuş
Cennetteyim eğildim baktım bir gün Galata köprüsüne
Gölgemi kaybetme ne olur ey galata köprüsü...
Sesimi kaybetmesin rüzğarın…
Martıların beyazlığını yine postalasınlar uçarken...
Beyazlığa aç kaldım ben yıllar yılı şu İstanbulda

Sen yarsın bana

Yaşlandım artık
Bir yalnızlığım bir de sen kaldın bana seccadem
Gönlüm seccadem var yar bana
Güneş oldun bana
Eş oldun kardeş oldun
Önce sen gitme

Dışarda kar vardı içimde sen güneştin
Dışarda karanlık içimde güneştin
Ben sana sarılıyorum sen yarsın
Yollar dönüyor ben sana dönüyorum
Seccadem yar gönlüm bize
Çıkışlar sana inişler sana
Sen yarsın bana
önce sen gitme

Sözlerin dut tadında...
Dizlerin ana dizi
Bahçemdeki şu dut ağacı gibisin seccadem
Okudum seni büyük bir kitaptın
Denizde maviliksin...
Gözlerimi diktiğim...
Omuzlarıma yüksün
Sen bana bir kaç boy büyüksün
Sen bu asra büyüksün
Sen aysın geç yerine
Ay gitsin benden sen gitme seccadem
Evrende herkes yerine
kuyulara derinlere atılan yusufsun
Ay-yıldızlı bayrak gibi
Sen aysın sen yıldızsın geç yerine
Önce gitme