Güzel şeyleri hatırlamaktan sıkılıyorum artık. Kavgalarımızı getiriyorum aklıma. Görüyorum ki onca yılı birbirimizi değiştirmek için harcamışız. Sen içindeki adam, bense aynı yerde ki kadın için savaşmışım.
Aldatmışız göz göre göre birbirimizi. Bir daha yaparsan ayrılırım derken, ona gideceğini söylemişsin, üstüne basa basa. Anlayamadım.
Farklı değildim bende, benim sevdiğim kadın bunları yapmaz derken; sen değildin oradaki ” benim sevdiğim kadın “.
Anlayamadık aslında ait olmadığımızı birbirimize… Ve her kavgamızda içimizdeki aşklara benzer tüm yüzlerin üzerlerini karaladık. Yırttık geleceğe ait yazılmış tüm mektupları ve resimleri. İşin kötüsü, yenileri yazmak ve çizmek için gereken yeteneklerimizi de yitirdik, değiştirilirken.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




ne güzel ifade etmişsin... aynada gördüklerim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta