Sen...
Sen sefîtler sefîti, göğe serilmiş güneş,
Sen bahara yoldaşsın siyahtaki umutsun.
Sen melekler gibi hür, zindanıma bir kardeş!
Sen nazlanmış çocuksun, canı yanan huzursun.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




'Cennetten kaçıp sana gelmezsem ben alçağım!
Ayağına serpilmiş ziyânım ben, kanarım.
Cennetten kaçıp sana gelmezsem ben nâçarım,
Ben keder deryasıyım, buluta su yağarım. ' Harikulade, ustaca yazılmış mısralar... Çok beğendim... En hasından, tam puan... Tebrik ederim!
Bitme bilmeyen mısralar içinde yanan alev hasret olmuş, kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta