HAYAT
Uykunun koyulaştığı o belirsiz eşikte,
Adı hafızadan sızan mistik bir buğu.
Rüzgârın avucundaki unufak bir kule,
Varlıkla yokluğun ince çizgisinde titreyen bir gölge.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta