Gençliğinin baharında olan bir çam ağacının yeşili gibiydi gözlerin.
Sözlerin ölümle arkadaş olmuş, yaşı gelmiş bir çınar ağacının sözleri gibiydi.
O olgunluktaydı...
Bana olan sözlerin ise açmak için baharı bekleyen çiçek gibi, umut barındırıyordu.
Kısa sürdü sözlerin. Yoldan geçen biri kopardı o çiçeği. Umut da kalmadı, sözde.
Bana kalan ise hafızamda ki sen ve ben.
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta