Gençliğinin baharında olan bir çam ağacının yeşili gibiydi gözlerin.
Sözlerin ölümle arkadaş olmuş, yaşı gelmiş bir çınar ağacının sözleri gibiydi.
O olgunluktaydı...
Bana olan sözlerin ise açmak için baharı bekleyen çiçek gibi, umut barındırıyordu.
Kısa sürdü sözlerin. Yoldan geçen biri kopardı o çiçeği. Umut da kalmadı, sözde.
Bana kalan ise hafızamda ki sen ve ben.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta