Gençliğinin baharında olan bir çam ağacının yeşili gibiydi gözlerin.
Sözlerin ölümle arkadaş olmuş, yaşı gelmiş bir çınar ağacının sözleri gibiydi.
O olgunluktaydı...
Bana olan sözlerin ise açmak için baharı bekleyen çiçek gibi, umut barındırıyordu.
Kısa sürdü sözlerin. Yoldan geçen biri kopardı o çiçeği. Umut da kalmadı, sözde.
Bana kalan ise hafızamda ki sen ve ben.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta