Gençliğinin baharında olan bir çam ağacının yeşili gibiydi gözlerin.
Sözlerin ölümle arkadaş olmuş, yaşı gelmiş bir çınar ağacının sözleri gibiydi.
O olgunluktaydı...
Bana olan sözlerin ise açmak için baharı bekleyen çiçek gibi, umut barındırıyordu.
Kısa sürdü sözlerin. Yoldan geçen biri kopardı o çiçeği. Umut da kalmadı, sözde.
Bana kalan ise hafızamda ki sen ve ben.
Seni bildim bileli,
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.
Devamını Oku
ey balçık dünya,
başıma nice belâlar geldi,
nice mihnet, nice dert.
Seni sırf belâdan ibaret gördüm,
seni sırf mihnetten, dertten ibaret.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta