bu şehirde yağmur yağıyordu; sen uyurken.
sen uyurken...
insanlar sağa sola kaçışıyorlardı
yük olacaktı yağmur sanki onlara
sen uyurken
yağmurun yere düşüşü uzundu
uzaktı herşey sanki sen uyurken
ya da yakındı bir an. bazen...
sen uyurken
kafada cevap bekleyen sorular
kendince verilmiş cevaplar
sen uyurken
farklıydı gece
farklıydı düşünce
farklıydı uykusuzluk
sen uyurken
ben düşteydim
düşümde sen
dışarda yağmur
biliyor musun ?
sen uyurken...
ben uyumuyordum bu şehirde....
Kayıt Tarihi : 2.07.2026 19:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!