Sen sevmeyeceksin Şiiri - Servet Balıbey

Güle nispet etsem de
Cennet bahçesi sensin.
Yaşıyor görünsem de,
Ben ölüyüm can sensin.
İçimde bir cennet var ,
Senin vücut bulduğun.
Aklıma gelen her şey,
Gezdiğim her yer sensin.

​Gözüm benden habersiz,
Sende durur görmezsin.
Fani denen şu ömür,
Gülüşünle tükensin.
Efkarım kan ağlıyor,
Canım içten kaynıyor.
Kader diye yazıldım,
Kalem, defter de sensin.

İçimde hayır dua,
Hayra alamet sensin.
Bir merhem bulmaz yaram
Allah şifalar versin.
Felek vurmuş darbeyi,
Her derde deva sensin
Derdi veren Allahın
Hüsnü ihsanı sensin

​Azrail gelmiş, dostum
Beni öldüren sensin
Zevkten ölür mü insan
Benim katilim sensin
Asla yalvarmam sana
Ölmek nimettir bana
Görün ecelim gelsin
Gülümse ölüm gelsin

Dertli ​kapımı çalma,
Bu eve gelemezsin.
Nafile, bu bakışlar,
Evin sahibi sensin.
Bir teselliye gelmem,
Dönerek gideceksin.
Toprağa girsem bile,
Sen sevmeyeceksin,
Sen sevmeyeceksin....