Sen sev yine Şiiri - Hilal Avunyalı 2

SEN SEV YİNE
Kimseyi sormayın
Tanıdığım kimse yok etrafımda.
Oysa ne çok tanıdık vardı.
Hepside yüreğimde güzel varlıktı.
Sevgiyle bakardım.
Yüzü güzel olanın
Gönlü de güzel sanırdım.
Elimden tutacak birini arardım ya
Artık kimseyi arıyor ne soruyorum.
Ne de tutunacak bir dala tutunuyorum.
Düşsem de kalkıyorum.
Yorulsamda yürüyorum.
Anladım..
Herkesi kendim gibi sandım.
Artık ne kimseyi
Görmek istiyorum
Ne de duymak.
Bakıyorum herkes yabancı..
Ne dillerini anlıyorum..
Ne söylediklerini..
Hangi dili konuşuyorlar..
Ben hangi zamandayım..?
Bilmiyorum..
Bundan sonra ne Yağmur olur yağarim kimsenin şehrine.
Ne rüzgar olur savrulurum birilerinin üzerine.
Ne ateş olur, yanarım gecelerde.
Ne de bir sele kapılırim.
Ne soğukta üşür.
Ne yazın sıcağında kavrulurum..
Bundan sonra ne düşler kurarım.
Ne de hayellerle avunurum.
Ah be gece gözlüm..
Kutsal bildiğim sevgimden vurulmuşum.
Hangi isyanım yerle bir eder.
Bundan sonra hangi sevabım diriltir beni..
Hangi tövbem sana kavuşturur.
hangi ismini anarsam kurtuluştur.
Söyle sevdiğim.
hangi sözüm inşirah ferahlığım olur.
Daha ne kadar vurulursam günaha kefarettir.
Hangi sözü söylemeliyim ki..
senin beni sevmen için.
Uzaktan da olsa sen sev yine
Uzaktan da olsa gözet
Seninle bir olur.
Seninle bin ölürüm..
Hilalavunyali✍