Fay hattın beynimin tam ortasından geçiyor.
Seni gördüğüm an depremler oluyor beynimde..
Anlamıyorum seni kim çıkardı karşıma zaman ikimizin artık
yalnızlık yokluğuma ağlıyor.
Tam zamanında yetiştin be Çayır Gözlüm
kalbimin artık atmak istemediği
Beynimdeki enkazda boğulan bana…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Dilerim her son bu kadar güzel olur.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta