Sen Rüzgardın Ben Yaprağın

Kasım Kobakçı
3202

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Sen Rüzgardın Ben Yaprağın

Seyirdeydim,
Bütünlüğümüzü aralıksız,
Sen rüzgârdın, ben yaprağın.
*
Tepelerden eser,
Raks eder,
Uğultular koparır,
Besteler söylerdin.
*
Durup dinlenmezdi, o nefesin,
Hayat üflerdin, kurumuş damarlarıma,
Bir bütündük, sanki boşlukta,
Kopmaz, ayrılmaz.
*
Bir kaşık suda, kopan kıyamet,
Taşıma suyla, dönmeyen değirmen,
Kibir boranlarının nihayetinde.
*
Egomuzu, sözde sakındık,
Bağımızı kopardık,
Yetim bıraktık, ikimizi de.
*
Hasret sahrasının, kumlarına mahkum,
Işıksız, rotasız, gölgesiz.
*
Uzaktan bakıyorum, şimdi o enkaza,
Nasıl da kıydık, acımasızca,
Oysa, ne de güzeldi her şey.
*
Keşke diyorum, benlikler ezilmeden,
Rastlaşsak habersiz, bir dönemeçte.
*
Ezberimdedir, sana nasıl duracağım,
Kalkanlarım yerde.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 12.1.2026 00:01:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!