Ey nefsim bu edanla ne cüretle yürürsün?
Bu “yer” ağzını açmış, yuttuğunda görürsün!
Onun kara bağrına yattığında çürürsün!
-Oraya düştüğünde tutulacak dillerin!
-Sen ölüme mahkümsün, ne olacak hallerin!
Ne evlat, ne mal, ne mülk, seninle gelmeyecek,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Mezarın yerle yeksan, kuruyacak güllerin!
-Sen ölüme mahkümsün, ne olacak hallerin
Her canlı ölümü tadacak
nedense biraz yaş ilerleyince
bunun farkına varıyoruz bazen
o kara toprağın altına mutlaka gireceğiz
vay halimize
Yüreğine sağlık hocam
selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta