Ey nefsim bu edanla ne cüretle yürürsün?
Bu “yer” ağzını açmış, yuttuğunda görürsün!
Onun kara bağrına yattığında çürürsün!
-Oraya düştüğünde tutulacak dillerin!
-Sen ölüme mahkümsün, ne olacak hallerin!
Ne evlat, ne mal, ne mülk, seninle gelmeyecek,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Mezarın yerle yeksan, kuruyacak güllerin!
-Sen ölüme mahkümsün, ne olacak hallerin
Her canlı ölümü tadacak
nedense biraz yaş ilerleyince
bunun farkına varıyoruz bazen
o kara toprağın altına mutlaka gireceğiz
vay halimize
Yüreğine sağlık hocam
selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta