9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Kanadının gölgesindeyken bile, arıyorum seni,
Tılsımına, aurasına...
Ben miyim, bu efsunlu tozun hakimi,
Yoksa kanatlarım, o parıltının tutsağı mı?
*
Orman fısıltısı demişti ki:
Biz ilk ışıktan, ezelden bağlıyız.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta