Allah; (C.C.) Dünya’da, seni; “Kendi yerine halife, vekil ve tüm yarattıklarına da, şahit kıldığı halde! ” bütün bu lütûf ve İhsan’ın bile, bir türlü uyandıramadığı ve “KULLUK” gibi bir çok yüce bir “RÜTBE”ye ve “MERTEBE’ye! ..” kavuştuğu halde; Şeytan’a, şeytanlara, cinlere ve şeytanlaşmış insanlara, yine de kul olan.. insan! Artık, “uyan ve biraz da, kendi kendine gel! ..” Eğer şayet; sen kendi kendine uyanmazsan, seni; senin iradenin dışında, yine uyandırırlar ve kendine getirirler ise.. işte, o vakit: “İŞ-İŞTEN, ÇOKTAN GEÇMİŞ OLDUĞUNUN RESMİDİR...”
VE BU SON! ! ! .. NE KADAR, KORKUNÇ BİR AKİBET OLUR! ..
S E N, N E S İ N? ..
surprizsite.com / ŞİİR NO: 04 / 04-04-2010
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta