Ne gündüzlerimde, ne gecelerimde
Ne hülyalarımda, ne de rüyalarımda
Ne düşlerimde, ne de düşüncelerimde
Beni yalnız bırakmayan sen neredesin
Ne karlı dağlarda, ne de düz ovalarda
Ne toprak kokulu karada, ne semada
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta