Sen ne yaptın Üstadım!
Boş muhabbet peşinde gülemiyorum artık,
Ahretin kapısında bekliyorum uyanık.
Dudaklarım mühürlü, sükûtumda fırtına,
Gülüşümü sakladım beka yurduna..
Sen ne yaptın Üstadım!
Koca kalabalıkta yapayalnız kalmışım,
Meğer o yalnızlıkta ne ulvi makam varmış.
Cahiller konuşurken Rabb’ime yalvarmışım,
Diller diken, söz hançer; yaramı nurla sarmışım.
Sen ne yaptın Üstadım!
Okudukça nur sızan o eşsiz eserini,
Gözyaşım ıslatıyor sayfanın her yerini.
Kalbim sussa ansızın, aklım feryat ediyor,
Aklım sussa bu defa, ruhum hayret ediyor.
Hayretim diner iken, hasretim katlanıyor,
Hasretin ateşinde vuslatım tatlanıyor!!!
Sen ne yaptın Üstadım!
Her akıl bir olamaz, her kalp böyle atamaz,
Seninle pişen ruhu, alçaklar kuşatamaz.
Taş duvarlar içinde, hürriyet buluyor canlar,
Risalenin nuruyla arşa uçuyor imanlar.
Sen ne yaptın Üstadım!
Asrın karanlığından çekip aldın bizleri,
İmanın güneşiyle sildin bütün kirleri.
Kur’an’ın nuru ile uyandırdın sinemi,
Aklım, Kalbim, Ruhum,; fethettin bu alemi.
Sen ne yaptın heybetli Üstadım!
Şimdi yorgun gözümde, saklı iki damla yaş,
Biri hicran acısı, biri vuslata yoldaş.
Sen bu ilden göçtün de, ruhlara düştü ateş,
O ateş sönmedikçe, sönmeyecek bu güneş.
Sen ne yaptıysan iyi ki yaptın Üstadım!
Sen divane kalpleri, Allah’a aşık ettin!
Ve biz, geride kalan aziz sıddık kardeşlerin!
Kıyamet sabahına dek "Elhamdülillah" diyeceğiz.
Her acıda, her hasrette, her köşede..
Yine aynı minnetle, yine aynı nidayla;
“Sen ne yaptın Üstadım!” diyeceğiz..
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 04:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kirlenmiş diller ile çirkinleşmiş sözlere maruz kalan, bir kalbin vaveylasıdır..
