Düşlerimi çalıp giden sen misin, baharımı kışıma çeviren, sonsuz bir aşkı terk edip böyle üzen sen misin, yoksa gecelerime sinsice çöken o suskun ayrılık mı kalbimin kapısını kırıp içimdeki bütün ışıkları birer birer söndürdü?
Yüreğimin en masum yerinde umutlarımı büyüten sen değil miydin, gözlerimde sabah gibi doğup hayatıma anlam katan, şimdi neden bir yabancı gibi uzaklara yürüyüp ardında yalnızlığın soğuk ayak izlerini bırakan yine sen misin?
Bir zamanlar ellerimi tutarken sonsuza kadar yanımda kalacağını söyleyen, kalbime gökyüzü kadar büyük sözler eken sen değil miydin, şimdi o sözleri rüzgâra savurup beni sessiz bir enkazın ortasında bırakan yine sen misin?
Kalbimin duvarlarına adını umutla yazdıran, bir gülüşünle karanlıkları sabaha çeviren, şimdi o gülüşü benden esirgeyip gecelerimi yetim bir yıldız gibi ıssız bırakan yine sen misin?
Bir insanın yüreğini bu kadar kırıp yine de arkasına bakmadan gidebilen sen misin, yoksa içimdeki sevdayı yavaş yavaş öldüren acı mı beni böyle bir ömrün ortasında sessiz bir vedaya mahkûm etti?
Bir zamanlar kalbime yuva kuran, gözlerimde hayatın en güzel baharını açtıran sen değil miydin, şimdi beni bir hatıraya dönüştürüp uzak şehirlerin soğuk rüzgârlarına bırakan yine sen misin?
Söyle şimdi düşlerimi çalıp giden sen misin, yoksa kader mi kalbimin en kırılgan yerini böyle paramparça etti, çünkü ben hâlâ aynı yerde seni beklerken içimde bir ömürlük sevdanın küllerine ağlayan yine ben miyim…
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 20:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!