Sen kimsin Şiiri - Kemal Tekir

Gururlusun ,kibirlisin,
Sen kendini beğenmişsin.
Ar ,edep nedir bilmezin,
Bencilsin sen ,egoistsin.

Sözde insan,özde hinsan,
Bozguncusun ,arabozan.
Şeytan senin ,akıl hocan,
Önder,rehberin,pusulan.

Hırsın aklının önünde,
Koşar durur ölesiye.
Esir olmuşsun nefsine,
Menfaatine kul köle.

Hep bana,Rab bana diye,
Dua edersin hep niye.
Yontar durursun keseri,
Durmadan kendi kendine.

Boyun eğer, diz çökersin,
Zalim, güçlünün önünde.
Yaşar durursun ömrünce,
Korku ,kaygı ikliminde.

Mert değilsin, namertsin sen,
Vermezsin insana güven.
Kaçar insanlar şerrinden,
Fesatlık fitneliğinden.

Nice gönül kırdın geçtin,
özür bile dilemedin.
Yanlışlarını görmedin,
Suçu hep ele yükledin.

Gel vazgeç bu yanlışlardan,
Arın artık hırslarından.
Merhamet ek gönüllere,
Pay al güzel insanlardan.