Sen Ki... Şiiri - Mecit Aktürk

Halini görenler acımış sana
Hasret beste yapmış ses tellerinde.
Son sözün ne idi hatırla bana
Şimdi ara beni mum ellerinde.

Güllere vermiştim adını oysa
Mehtapta ayımdın, günüme güneş.
Kader aşkı şimdi önüme koysa
Ya yılan zehiri, ya zakkuma eş.

Düş hergün yollara, bak uzun uzun
Pişmanlık içini yaksın kavursun.
Gözyaşınla dolsun gönül havuzun
Her anı bağrına bir mızrak vursun.

Dursun kalbine kan taşıyan damar
Çare bulamasın derdine doktor.
İnletsin felekten yediğin şamar
Öğren, yalnızlık ne, ne kadar çok zor.

Kor olsun sinende hicran yarası
Dinmesin dilinde hüzünlü türkü.
Sarsa da ruhunu bahtın karası
Umrumda değilsin; hak ettin çünkü.

Sen ki, gamlı bahar, ruhuma çile
çık artık dünyamdan gönül hırsızı.
Pişmanım desen de kanmam, nafile
Ah etsin, ağlatsın çektiğin sızı.

Maziyi andıkça yansın ciğerin
Baktığın her yerde benden iz ara.
Gönlüme yasaksın, yok hiç değerin
Gömdüm seni çoktan, boş bir mezara.