Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Sana kızmaya gelmiştim.
İçimde, uzun zamandır yağmur bekleyen bir ovanın
çatlamış toprağı vardı.
Biriktirdiğim sitemler,
adını taşıyan eski sandıklarda bekliyordu.
Sana söyleyecek sözlerim hazırdı.
Kırılmış dallar,
yarım kalmış mevsimler,
vaktinden önce solmuş çiçekler gibi
önüme dizilmişti bütün kırgınlıklarım.
Sonra sen geldin.
Ve oldu olmayacak şey.
Bir insanın yüzünde
bu kadar çok bahar taşınabilir miydi?
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta