Gecenin gri hüznü,duy beni.
Duy içimdeki ağlayan çocuğu
Sabahın mutsuz güneşi,gör beni
Gör içimdeki çığlık misali sessizliği
Sen susarken,ben ölüyordum
Sen gülerken,beni geceye gömüyordun
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta