İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
adın türkülere fidandır gülüm
söyledikçe açar serpilir dalın
seni yangınların yakamadığı
seni şarkıların anlatamadığı
seni saçları kömür karası
dağların dağların yürek yakanı
yolların,yolların da kavuşmayanı.
bu hasrettir gülüm düşmeyen bilmez.
her göz ağlar ama her göz sevemez.
nasıl anlatsam uçan kuşları,
nasıl anlatsam akan yaşları.
NASIL DUYSALAR KARINCALARI
işte öyle zor, sözde yalandır.
işte öyle kor, suda yanandır.
yum kirpiklerini, sal nehirleri
ağladıkça açar sevda gülleri
sen yeter ki bil sıcak elleri
sen yeter ki sür günden geceyi
sen yeter ki sev tüm çocukları
işte tam ordayım, aç gözlerini
işte tam ordayım,sen gör yeter ki...
http://www.antoloji.com/siir/siir/siir_SQL.asp? id=394591
Tekin Koç diye bir isim var şiirin altında
evet bir yerde gördüm şiiri ve uyardım da bu şiir Yusuf Kenan Çetinkaya ait değil mi dedim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta