Şehrin bütün ışıkları üstüme sönsün
ama bu bir kararma olmasın sadece,
her ampul içindeki filamentiyle birlikte hatıralarımı kessin,
ışık değil, geçmişim çekilsin prizlerden,
ve karanlık
beni ilk defa bana doğru aydınlatsın.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta